ช่วงนี้มีอะไรให้เหนื่อยมากมาย เช่น งานประจำ, เรียน, บล็อกส่วนตัว, ชีวิตส่วนตัว
เมื่อมีอะไรวุ่นวายเข้ามาในชีวิตมากๆ ถึงคร่าวที่ผมจะต้องพักซะบ้างแล้ว
ด้วยเหตุนี้เมื่อวานผมจึงขอทิ้งทุกอย่างไว้ที่บ้าน แล้วออกจากบ้านไปพักผ่อน
ซึ่งเป้าหมายก็เช่นเดิม “สวนลุม“…
ขอเล่าเรื่องมากมาย…
งานประจำ เป็นงานที่ต้องมีการอัพเดทข้อมูลตลอดเวลาผสมไปกับงานใหม่ๆ ที่ได้รับผิดชอบมากขึ้น
ดูเหมือนจะสร้างวามตื่นเต้นมากๆ สำหรับหลายๆ คน ตัวผมเองก็เช่นกัน
แต่ปัญหาอย่างหนึ่งคือต้องหาข้อมูลเพื่อศึกษา รายละเอียดของงานนี้มากๆ
แถมข้อมูลที่ได้เป็นภาษาอังกฤษซะมาก ก็เลยได้เวลาซะงั้น…
เรื่องเรียน (ป.โท) เนื่องจากเทอมสุดท้ายของการเรียน
ผสมไปกับว่า เดือนนี้เป็นเดือนสุดท้ายที่เรียน เพราะว่าจะสอบปลายภาควันที่ 23-24 สิงหาคมนี้
แล้วรายงานของทั้งสองวิชาก็ยังไม่เสร็จ อีกทั้งวิชา workshop ก็ต้องตั้งใจมากๆ เพราะคราวนี้ ccna ของแท้
ดังนั้นรายงานที่ต้องทำก็เหลือเวลาอีกไม่มากเลย เอ้าสู้ๆ…
บล็อกส่วนตัว (projectlib) เหอๆๆๆ คงไม่ต้องบอกนะครับว่ามีอะไรยุ่งยาก
เนื่องจากภายในอาทิตย์นี้มีวันเกิดบล็อกของผม และสัญญาไว้แล้วว่าชื่อโดเมนใหม่จะต้องเปิดในวันที่ 8 เดือน 8 ปี 2008
ดังนั้นคงต้องยุ่งเอาการแน่ๆ สำหรับอาทิตย์นี้ และด้วยเหตุอีกอย่างคือ
เขียนบล็อกแบบไม่มีวันหยุดแบบนี้คงไม่ต้องบอกว่างานเยอะแค่ไหน
ชีวิตส่วนตัว โดยหลักๆ เรื่องเงิน ครอบครัว ความรัก คงไม่ต้องพูดถึงเพราะว่ายังมีสุขดี
แต่ในเรื่องความเป็นส่วนตัวอาจจะเริ่มหายไป เช่น
ใช้เวลาในการตอบคำถามเพื่อนๆ ที่ส่งเข้ามาแบบกระหน่ำมากๆ ในอีเมล์
ดังนั้นหากตอบช้าไปสักนิด กรุณาเข้าใจด้วยนะคร้าบว่าเปิดอ่านแล้วแต่ยังไม่มีเวลาตอบให้
สิ่งต่างๆ ที่ได้กล่าวมานี่แหละครับชีวิตของผม
ดังนั้นย้อนกลับมาถึงเรื่องที่ไป “สวนลุม” เมื่อวาน
เป็นครั้งแรกที่ผม ไม่เอาโน้ตบุ๊คไปด้วย ไม่เอาโทรมือถือไปด้วย …
และที่สำคัญไม่เอาเรื่องงาน และความเครียดไปด้วย… จุดประสงค์ คือ เพื่อพักผ่อนจริงๆ
เมื่อไป “สวนลุม” ถึงก็ตามขั้นตอนเดิมๆ คือ
- ซื้อของกินด้านหน้า
- เช่าเสื่อจากพนักงานแถวๆ นั้น
- (ผม) นอน (คนไปด้วย) อ่านหนังสือ
- ถ่ายรูปกันนิดๆ หน่อย
- เดินเล่นสูดอากาศบริสุทธิ์
เพียงเท่านี้เองครับ แค่นี้ผมก็รู้สึกว่ามีความสุขขึ้นมาบ้างแล้ว
แม้จะรู้ว่าเมื่อไหร่ที่ถึงบ้าน งานจะล้มลงมาทับก็ตาม แต่เพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงที่ได้พักก็ถือว่าเป็นสุขแล้ว
ปล. ขอบคุณคนพิเศษที่ไปสวนลุมเป็นเพื่อน แม้ว่างานจะเยอะเช่นกัน ขอบคุณนะจ้ะ…
เวลาที่เครียดจากการทำงาน
หรือเหนื่อยล้าจากเรื่องมากมาย
ควรจะรีบหาเวลาพักผ่อนนะคะ ^^
แหม.. ประโยคสุดท้ายนี้หวานจิงๆ ^^,
Pingback: thaizad.com
ต้องหาเวลาพักบ้างแล้ว เหนือยเหมือนกัน เหนื่อยกายพักซะ เดี๋ยวก็หาย เหนื่อยใจต้องหาที่สงบใจให้มาก ๆ
เฮ้อ! เหนื่อย
ปล่อยวางได้
ใจก็จะสบาย
สบายอย่างที่ไม่เคยเป็น
ไม่ช้าใจจะใสบริสุทธิ์
หยุดนิ่งอยู่กลางกาย
จะเข้าถึงความสุขที่ยิ่งใหญ่
ไม่มีประมาณ
ชีวิตจะเบิกบาน
ด้วยตัวของเราเอง ….
สู้ๆนะครับพี่วาย
ถึงจะเหนื่อยแต่ก็มีกำลังใจ สู้สู้ค่ะ
นับว่ายังโชคดีครับ ที่ระบบเซนเซอร์ในร่างกายยังดีอยู่
เพื่อนเราหลายคน เซนเซอร์เสียกันหมดแล้ว
… เข้าร้านเหล้าควันบุหรี่ฉุยเป็นชั่วโมงๆ กลับไม่รู้สึกอะไร
… กินกากอาหาร ไม่ใช่สารอาหาร เป็นปี ยังไม่เกิดอาการอะไร
… ทำงานหนัก+เครียดติดต่อกันเป็นเดือน ยังทำต่อได้ หน้าตาเฉย
แบบนี้ เรียก เซนเซอร์เสีย ครับ
ขอแสดงความยินดี !
: )
สู้ สู้ นะ คนดี เมื่อยังหายใจ ชีวิตก็ต้องดิ้นอยู่นั้นแหละ
Pingback: Dailytweet ปิดไปแล้วนะ « ProjectLib - Librarian 2.0
เรื่องนี้ืทำบลอก ดูมีเสน่ขึ้นเป็นกองเลยครับ ดูสนิทสนมกันมากขึ้นเยอะเลย